La alegría de vivir.

Amo a vida, mais sen a euforia dos vividores e con moito do equilibrio dos saltimbanquis. Amo a vida que ninguén ve, esa que vai espida por decisión propia, onde os pensamentos constrúen cidades sen cárceres e onde as ideias son exequias das palabras. Ámote a ti, muller ou home que desbaratas semas de laboratorio e descompós discursos en fonéticas xestuais. Ámome a min mesma e a ela tamén, miña meniña nervosa e medricas con nube triste no peito a piques de treboar... Ámoo todo, simplesmente, ainda que ás veces doia.

PIC: La alegría de vivir. Henri Matisse. 1905-1906